Το Κάτι στο σκοτάδι/ Τhe Something in the Dark
– Μάλλον γεννήθηκα -είπε «Κάτι στο σκοτάδι»- κανείς δεν θα με χειροκροτήσει;
-Καλά, να σε δω πρώτα και μετά χειροκροτώ -απάντησε η ηλιαχτίδα και φώτισε το σκοτάδι. Αλλά δεν υπήρχε τίποτα εκεί. Χμ, χάθηκε! ξαφνιάστηκε η ηλιαχτίδα και τραβήχτηκε.
– Εεε… ξαναγεννήθηκα! ακούστηκε ξανά από το σκοτάδι.
– Και πού ήσουν πριν λίγο; Ήρθα να σε χειροκροτήσω, αλλά δεν ήταν κανείς εκεί, ούτε καν το σκοτάδι.
– Σωστά, γιατί είμαι το «ΚΑΤΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ» και τίποτα άλλο… Χωρίς το σκοτάδι, δεν υπάρχω.
– Μόνο τότε δεν θα λάμπω στα μάτια σου. Θα παραμείνω στη δική μου πλευρά και θα μιλάμε, ψιθύρισε η ηλιαχτίδα. Ορίστε, σου λέω: Χρόνια Πολλά Κάτι εκεί στο σκοτάδι.
-Ευχαριστώ, απάντησε το «Κάτι στο σκοτάδι». Πράγματι, είσαι φίλος!
Από το βιβλίο: «Ο Λόφος και το Σπίτι. Θρύλοι και Ιστορία» γραμμένο από την Κάακη και τον Κάρρο (οικογένεια αναμαλλιασμένες βουρ… εεε… αναμαλλιασμένα κοράκια)
“I think I was born,” said the Something in the Dark. “Won’t anyone applaud me?”
“Well, let me see you first, and then I’ll applaud,” replied the sunbeam, illuminating the darkness.
But there was nothing there.
“Hmm, it’s gone!” the sunbeam exclaimed in surprise and drew back.
“Umm… I’ve been born again!” came the voice from the darkness once more.
“And where were you just a moment ago? I came to applaud you, but there was no one there—not even the darkness itself.”
“That’s right, because I am the SOMETHING IN THE DARK and nothing else… Without the darkness, I do not exist.”
“Only then will I no longer shine in your eyes. I’ll stay on my own side, and we’ll talk,” whispered the sunbeam. “There you go, let me say it: Happy Birthday, Something there in the Dark!”
“Thank you,” replied the Something in the Dark. “You really are a friend!”
From the book: “The Hill and the House: Legends and History,” written by Kaaki and Karros (the Messy-Haired Vultures family… er… the Messy-Haired Crows family)
